دنیا به کام کیست؟ به کام خدایگان؟ من کیستم؟ اسیر و غلام خدایگان؟ من در سیاهچال قرون گذشته‌ام تا فکر می‌کنم به دوام خدایگان من قسمتم پیالهٔ زهر است و در عوض شرشر شراب کهنه به جام خدایگان آتش زدن به هر چه درخت رشید و سبز در یک کلام کل مرام خدایگان عمری گذشت و یاغی دربند مانده‌ایم محبوس بین امّت رام خدایگان دنیا برای کیست؟ برای من و تو؛ حیف- -مردم سند زدند به نام خدایگان . پی‌نوشت: خدایگان، گماشتهٔ خدا بر خلق، پادشاه بزرگ ۱۰ بهمن ۱۳۹۴