این زندگی نهایت آوارگی ماست وقتی زمین به وسعت بیچارگی ماست مانند مادری که جوان داده گریه کن . وقتی که سال‌ها دل ما غرق آه شد امید و آرزوی دل ما تباه شد ما ساده سوختیم و تو هم ساده گریه کن . این آسمان شکستن ما را به چشم دید شب، هر درخت سبز تبر دید و خشم دید بنشین کنار این همه افتاده گریه کن . آری ببین که گریه فقط سهم ما شده بغض نی از شکستن ماها نوا شده هم‌پای نینوای علیزاده گریه کن . آواره در کویر بزرگ ای شکسته‌ساز دور خودت بچرخ و بچرخ و بچرخ باز یا در کویر مردهٔ بی‌جاده گریه کن . ۲۶ دی ۱۳۹۵